mail me mail me home page archive
عمو پورنگ نازنین

چه سخته....

با سلام به همه ی عزيزانم:

صنما با غم عشق تو چه تدبير کنم 

                                     تا به کی در غم دوری تو ناله شب گير کنم

به وبلاگ قشنگ عمو پورنگ نازنينم يه سری زدم.به اميد اينکه عمو پورنگ ما به دنيای قشنگ و معصومانه ی طرفدارانش برگشته من هم مثل همه ی شما با اين نوشته رو به رو شدم:

      اين وبلاگ برای هميشه بسته شد

ای کاش خواب می ديدم و همه ی اين ها يه کابوس بود ولی نه! من بيدار بودم و اين نوشته ی تلخ واقعيت داشت.باور کنيد وقتی نوشته رو خوندم، انگار دنيا روی سرم خراب شد، نبضم نمی زد، يخ کرده بودم،رنگم پريده بود،بدنم می لرزيد که انگار يه زلزله ی ۸ ريشتری در بدنم رخ داده بود.انگار من در اون لحظه های تلخ مرده بودم.ولی نه مردنی که به ديار باقی بروم بلکه در اون لحظه روح من مرده بود.سخترين و بدترين لحظات زندگيم بود ولی چه می شه کرد؟؟؟؟؟؟زندگی با همه ی خوبی ها و بدی هاش ادامه داره و بعضی وقت ها زندگی بر وفق مراد نيست.

ولی ما بايد به هم قول بدهيم که هيچگاه نبايد نااميد و دلسرد شويم. ما بايد تحمل داشته باشيم و صبوری کنيم تا عمو پورنگ عزيزبرگردد.هر کی حرف منو قبول داره حتما بهم بگه.من منتظر حرف های قشنگتون هستم.

عمو پورنگ چرا وبلاگت رو برای هميشه بستی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

ما چون دو دريچه رو به روی هم  ****   آگاه ز هر بگو مگوی من

هر روز،سلام و پرسش و خنده   ****   هر روز،قرار روز آينده

اکنون دلم شکسته و خسته است  ****  زيرا يکی از دريچه ها بسته است

دست علی يارتون   **************** خدانگهدارتون

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ٢ شهریور ،۱۳۸٤ - راحله